Ekshumacja szczątków chorążego Antoniego Dołęgi

Ekshumacja szczątków chorążego Antoniego Dołęgi

W dniu 13.06.2017r  w miejscowości Popławy Rogale w Powiecie Łukowskim odbyła się ekshumacja szczątków chorążego Antoniego Dołęgi - żołnierza podziemia niepodległościowego, który nigdy się nie ujawnił. Szczątki wydobyli pracownicy Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN pod nadzorem prokuratora. Miejsce pochówku wskazał Marek Artowicz. Ciało było zakopane na jego posesji leżącej na skraju wsi. Chorąży Dołęga ukrywał się u wielu mieszkańców w okolicach Łukowa. Żołnierza podziemia niepodległościowego ukrywała także rodzina Przewodniczącego Rady Powiatu Łukowskiego Tadeusza Brzozowskiego. Poszukiwania miejsca pochówku Antoniego Dołęgi od kilku lat prowadził jego krewny, wnuk siostry żołnierza, Ronald Werelich. Wyniki Ekshumacji są zgodne z opisami pochówku Antoniego Dołęgi. W mogile znaleziono m.in. protezę nogi. Znalezione szczątki zostaną poddane dokładnym badaniom.

GALERIA

RELACJA TVP3 LUBLIN

 

W załączeniu prezentujemy również  filmy dokumentalne poświęcone Antoniemu Dołędze  w  programie TPV3 Lublin  „Wyklęci - Niepokonani Lubelszczyzny”

CZĘŚĆ  I

CZĘŚĆ  I I

 

Antoni Dołęga urodził się 01 maja 1915r. w Farfaku koło Łukowa (obecnie Łuków) jako syn Jana i Władysławy z domu Cisiak. Przed wojną ukończył szkołę podoficerską przy 84 pułku piechoty w Pińsku. W stopniu kaprala walczył we wrześniu 1939 r. W czasie okupacji działał w konspiracji. W 1944 r. wcielony został do 2 Armii Wojska Polskiego. Walczył w jej szeregach do maja 1945 r., kiedy to z grupą żołnierzy zdezerterował pod Budziszynem i wrócił w rodzinne strony. Tam Dołęga nawiązał kontakt z oddziałem zbrojnym por. Józefa Matusza ps. Lont, działającym w łukowskim obwodzie WiN. Patrole z tego oddziału organizowały akcje wymierzone przeciwko nowej władzy, opierając się o szeroko rozbudowaną siatkę współpracowników. Akowcy zmuszeni zostali do pozostania w konspiracji i ukrywania się przed sowieckim aparatem bezpieczeństwa. Szybko nastąpiły aresztowania polskich żołnierzy i oficerów. Zatrzymania odbywały się w wyniku obław. Ale nie tylko. Nie obyło się bez łapanek na podstawie donosów agenturalnych, informacji od partyzantów sowieckich i zeznań wymuszonych w trakcie śledztw. W 1951 r., po śmierci Lonta, dowództwo oddziału, który liczył wówczas niespełna 20 osób, przejął Dołęga. Kolejne zasadzki, obławy i działania agenturalne UB doprowadziły do wykruszenia się żołnierzy Dołęgi. Kilku ostatnich ujawniło się w 1955 r. Dołęga pozostał w ukryciu. Przenosił się z miejsca na miejsce, korzystając z pomocy mieszkańców. Nie podejmował już żadnych akcji zbrojnych. Posługiwał się kilkoma pseudonimami: Znicz, Pijak, Mały Franio, a także Kulawy Antek. Nogę stracił na skutek obrażeń powstałych w wyniku wypadku z bronią.

 

Zdjęcia : Sławomir Smolak

 

Powrót